BOKD logo 50 jaar

Mijn eerste 100 dagen als directeur van BOKD

Luisteren, verbinden en koers voelen

De eerste 100 dagen zitten er al even op. Een periode waarin ik vooral veel heb geluisterd, gekeken en ervaren. Een periode waarin mij steeds duidelijker werd dat er achter elk dorp een verhaal schuilt en een enorme kracht om er samen te kunnen en te mogen leven.

Kennismaken

Mijn start bij BOKD stond in het teken van kennismaken. Met collega’s, bestuur en onze Raden van Advies dorpen en dorpshuizen; onze ogen en oren in de Drenthe.

Maar ook met gemeenten, de provincie, gedeputeerden, beleidsmedewerkers, samenwerkingspartners, inwonergroepen en ons netwerk de Landelijke Vereniging van Kleine Kernen (LVKK).

Wat mij vooral opvalt, is hoeveel er gebeurt, hoeveel kennis er in de dorpen en in ons netwerk is.
En vooral hoeveel betrokkenheid er is in de dorpen.

Onze Raden van Advies spelen daarin een belangrijke rol. Zij voeden ons met signalen, ontwikkelingen en vragen uit de praktijk. Zij laten zien waar het schuurt, maar ook waar kansen liggen.

Dat maakt dat ons werk nooit losstaat van wat er daadwerkelijk speelt.

Daar waar het echt gebeurt

In januari ging ik mee naar een bijeenkomst waar de uitkomsten van een dorpsenquĂŞte werden gepresenteerd. Een groep studenten van Van Hall Larenstein hadden deze dorpsenquĂŞte gemaakt, uitgevoerd en op deze avond gepresenteerd. Een zaal vol inwoners, nieuwsgierig naar de uitkomsten, en benieuwd naar wat er nodig is hun dorp leefbaar te houden. Mooi dat ook de burgemeester en een wethouder aanwezig waren. Zij waren echt belangstellend en gingen in gesprek met de inwoners. Hier zie je de kracht van een dorp maar ook de realiteit: het vraagt inzet, organisatievermogen en steeds vaker ook ondersteuning.

Midden in een breed en dynamisch speelveld

Vanaf de start zat ik direct midden in lopende ontwikkelingen. Zoals Nij Begun, waarin we samen optrekken met onze collega’s van Groninger Dorpen.

Daarnaast kreeg ik inzicht in de breedte van ons werk, ruim 15 projecten waarin we actief zijn. Van wonen tot zorg, van energie tot leefbaarheid.

Tegelijkertijd werk je aan de verantwoording over een jaar waar je zelf nog geen onderdeel van was. Dat is even schakelen, maar het geeft ook inzicht in hoe processen lopen, hoe keuzes tot stand komen en hoe de organisatie financieel in elkaar zit.

Ontmoetingsplekken: het hart van het dorp

De aftrap van Vrijwilligers Drenthe en de start van alweer de 5de editie van de Dorpshuis van het Jaar verkiezing begin april waren voor mij mooie momenten in deze eerste periode. Het hart van het dorp zijn de ontmoetingsplekken, het woord dorpshuis dekt de lading al lang niet meer. We hebben MFA’s, MFC’s, buurthuizen, wijkcentra. Het kloppend hart van de dorpen.

Plekken waar mensen samenkomen, waar initiatieven ontstaan en waar leefbaarheid zichtbaar wordt.

Geen dorp is hetzelfde

Als geboren en getogen Drent voel ik me sterk verbonden met deze provincie. En in deze eerste 100 dagen heb ik weer gezien hoe divers Drenthe is. Elk dorp heeft zijn eigen dynamiek, geschiedenis en uitdagingen.

Het boek “Doorgrond en uitgediept” van Hans Elerie (oud-directeur BOKD), dat ik kreeg van (mijn voormalig dorpsgenoot en bevlogen welzijnswerker) Albertje Nienhuis uit Odoornerveen, gaf me daarin nog meer inzicht. Het laat zien hoe landschap, historie en cultuur doorwerken in hoe mensen samenleven. En daarmee ook in wat een dorp nodig heeft.

Reflectie: wat vraagt dit van ons en van onze partners?

Wat mij het meest is opgevallen in deze eerste 100 dagen is de enorme inzet van inwoners. De kracht van dorpen is groot. Maar niet onuitputtelijk. De vraagstukken worden complexer. De verwachtingen groeien. En de druk op vrijwilligers neemt toe.

Dat vraagt iets van ons als BOKD, als ondersteuners, verbinders en versterkers. Maar het vraagt ook iets van onze partners. Van gemeenten en de provincie.

Want als we willen dat dorpen vitaal en leefbaar blijven, dan betekent dat ook dat we investeren in die kracht, in ondersteuning. In kennis. In tijd. En ja, ook in financiële middelen. Niet als kostenpost, maar als investering in de toekomst van onze Drentse dorpen.

Trots en vooruitkijken

Mijn conclusie na 100 dagen?

We hebben een bevlogen team. Een organisatie die midden in de samenleving staat. En een netwerk dat ongelooflijk veel mogelijk maakt. Zonder netwerk en samenwerken blijven we allemaal, inclusief overheid en de dorpen, eilandjes. We werken aan thema’s als duurzaamheid, energie, zorg, wonen en mobiliteit. Maar altijd met één blik vooruit.

Wat betekenen de keuzes van vandaag voor het dorp van morgen? En voor dat van over 10 of 20 jaar?

De eerste 100 dagen stonden voor mij in het teken van kennismaken, begrijpen en verbinden. Nu gaan we verder bouwen aan sterke dorpen, aan krachtige ontmoetingsplekken en aan duurzame samenwerkingen.

Herken je de uitdagingen in jouw dorp of organisatie? Of wil je verkennen wat er mogelijk is?

We denken en bouwen graag met je mee.

directeur BOKD (k.eggens@bokd.nl)